Şəhərin İşıqları Altında İtən Gecələr

[angrygoose631]

O vaxtlar həyatım elə qarışıq idi ki, hər şeydən qaçmaq istəyirdim. İş yerində problemlər, evdə anlaşılmazlıqlar, üstəlik bir də o sonsuz tənhalıq hissi... Adam bəzən elə bilir ki, dünyada tək qalıb. Mən də o insanlardan idim. Axşamlar evə gələndə divana uzanıb tavana baxırdım və beynimdə min bir fikir fırlanırdı. Bir gün telefonumu əlimə götürdüm, nə edəcəyimi bilmirdim. Elə-belə, heç nə axtarmadan, mostbet com вход yazdım axtarışa. Nə gözlədiyimi özüm də bilmirdim, sadəcə içimdə bir boşluq vardı və onu nə iləsə doldurmaq istəyirdim.

O gecə qeydiyyatdan keçdim. Heç vaxt əvvəl belə bir şey etməmişdim. Qumar haqqında eşitmişdim, amma heç vaxt ciddi qəbul etməmişdim. Sadəcə içimdəki o ağrını bir az da olsa unutmaq üçün bir yol axtarırdım. İlk dəfə oyunlara baxanda çaşdım. Minlərlə seçim, rəngli ekranlar, səslər... Bir az qorxdum, bir az da maraqlandım. Kiçik bir məbləğ qoyub bir oyun seçdim. İtirdim. Yenə qoydum, yenə itirdim. Amma nədənsə bu məni əsəbiləşdirmədi. Əksinə, beynimdəki o səslər bir anlıq susdu. Elə bil ki, bir neçə saniyəliyinə də olsa, real həyatdan uzaqlaşdım.

Sonra günlər keçdikcə bu mənim üçün bir qaçış yoluna çevrildi. İşdən gələndə, əlimi üzümü yuyub telefonu götürürdüm və mostbet com вход edirdim. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma əsas məsələ pul deyildi. Əsas məsələ o anlarda beynimin susması idi. O anlarda nə keçmişi xatırlayırdım, nə gələcəyi düşünürdüm. Sadəcə indi və burada idim. Bu, mənə yeni bir təcrübə idi. Həyatımda ilk dəfə idim ki, heç nə düşünmədən sadəcə anı yaşayırdım.

Bir gün elə oldu ki, böyük məbləğ uduzdum. Demək olar ki, bütün ay yığdığım pul getdi. O gecə özümü çox pis hiss etdim. Elə bil ki, hər şey üstümə gəldi. Anamın səsi, işdəki problemlər, tənhalıq... Hamısı bir anda qayıtdı. Amma səhər duranda başa düşdüm ki, bu oyun mənə bir şey öyrətdi. Mən əslində qaçmırdım, sadəcə özümü aldatdırırdım. Və bu fikir məni daha da gücləndirdi. Çünki artıq bilirdim ki, problemlərdən qaçmaq olmur, onlarla üzləşmək lazımdır.

Amma yenə də mostbet com вход etməyə davam edirdim. Çünki indi mən bunu başqa cür edirdim. Artıq böyük məbləğlər qoymurdum, sadəcə əyləncə üçün oynayırdım. Bəzən dostlarımla birgə girirdik, gülürdük, zarafat edirdik. O oyunlar artıq mənim üçün bir qaçış deyildi, sadəcə bir hobbi idi. Həyatımda başqa şeylər də vardı artıq. İdmana başladım, kitab oxumağa başladım, yeni insanlarla tanış oldum. Amma yenə də axşamlar bir az boş vaxtım olanda mostbet com вход edirdim və bir neçə oyun oynayırdım. Bu mənə pis təsir etmirdi, əksinə, bir az da rahatlaşdırırdı.

Bir dəfə elə oldu ki, böyük uduş əldə etdim. O gecə sevincdən yata bilmədim. Amma bu sevinc puldan deyildi. Bu sevinc o idi ki, mən özümü idarə edə bildim. Artıq qumar məni idarə etmirdi, mən onu idarə edirdim. Bu, böyük bir addım idi mənim üçün. Çünki əvvəllər hər şey məndən asılı idi, indi mən hər şeyə nəzarət edirdim.

İndi geriyə baxanda görürəm ki, o gecə mostbet com вход yazanda əslində özümü axtarırdım. Və tapdım. Bəlkə də bu yol səhv idi, bəlkə də düzgün idi. Amma nəticə etibarilə mən bu yolda özümü tapdım. Öyrəndim ki, həyatdan qaçmaq olmur, amma həyatla yaşamağı öyrənmək olur. Və bu, mənim üçün ən böyük uduş oldu.

Ona görə də indi kiminsə mənə qumar haqqında danışanda gülümsəyirəm. Çünki bilirəm ki, hər şeyin bir həddi var. Əgər sən həddi bilirsənsə, heç nə pis deyil. Əsas odur ki, özünü itirməyəsən. Mən bir vaxtlar özümü itirmişdim, amma sonra tapdım. Və bu hiss ən gözəl hissdir.